basia

Basia Nazdrowicz urodziła się 29 lipca 1929 roku w Łodzi. Mieszkała przy ulicy Piotrkowskiej 11 nad sklepem myśliwskim swoich rodziców, Heleny i Mariana. Kiedy miała 7 lat, zaczęła uczęszczać do prywatnej Szkoły Powszechnej i Gimnazjum Heleny Miklaszewskiej (była to jedna z najlepszych szkół w Łodzi). Rok później wstąpiła do XX Łódzkiej Drużyny Harcerek im. Jadwigi Tejszerskiej. We wrześniu 1939 roku, po wybuchu II wojny światowej, rodzice Basi przekazali wojsku całą broń ze swojego sklepu
i w związku z tym musieli opuścić Łódź. W 1944 roku zamieszkali w Warszawie, przu ul. Lwowskiej 1. Tu Basia uczęszczała do Szkoły Cecylii Plater-Zyberkówny, w której wstąpiła do VI Warszawskiej Drużyny Harcerek im. Królowej Jadwigi. Razem z innymi harcerkami przygotowywała paczki z żywnością i ubraniami dla więźniów i rodzin poległych oficerów i żołnierzy. W Powstaniu Warszawskim Basia zgłosiła sie do Batalionu Odwet II Obwód V Rejon 3 Odcinek Golski, który broniła barykady tuż przy jej domu, niedaleko Politechniki. Poległa od odłamka bomby na rogu ul. Lwowskiej i Koszykowej w dniu 19 września 1944 roku, mając 15 lat. Tego dnia zginęła pod gruzami domu większość jej batalionu. Basia została pochowana na Polu Mokotowskim, po wojnie jej rodzice wrócili do Łodzi i szczątki Basi pochowali na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej, gdzie wystawili jej pomnik, który stał się symbolem dla kilku pokoleń łodzian. Był to jedyny grób w Łodzi, na którym umieszczono napis ,,Powstanie Warszawskie”. W związku z tym przez kilkadziesiąt lat łodzianie tu właśnie w dniu 1 listopada zapalali znicze jako symbol pamięci żołnierzy Powstania Warszawskiego.

Basia była dziewczynką bardzo ambitną i utalentowaną, do jej zainteresowań należały historia i matematyka, które rozwijała dzięki rozmawiającej z nią jedynie po francusku bonie. Była osobą niewysoką, miała rudoblond włosy, które zaplatała w warkocze. Miała wiele pseudonimów, z których najczęściej używanym była „Wiewiórka”.